Галтай зуны

Жаварт хэрсүүжиж

Хөлдүү өвлийн

Харзанд тонгочихсон

Наргил намрын

Буданд халамцаж

Яргуйт хаврын

Аашинд нь агсрахсан

Хэрсүү явсны минь тэмдэг

Сураар ороолгосон совин шиг

Хэдэр араншинтай

Сул задгай шүлэг минь

Дэлхий орчлонг ороолгох

Салхи шуурга мэт

Дээлтэй зүрхнээс асах

Миний араншин

                                     1995 он

Наран тогоруутай тэнгэр бүүдийгээд

Найр наадам огтолж хэнзлээд

Налайсан шаргал өдрүүд алгаа

Намар болоо юм байлгүй

Хээр талын

Буйдхан нуурын хөл татарчээ

Хэдэн бор галуу нь

Буцаа юм байлгүй

Насны гэгээн хүслэн гэгэлзээд

Наргил шаргил дэнж эл хульхан болж

Нар айраг хоёрын сураг бүр алдуурчээ

Намар оройсоо юм байлгүй

Монгол гэж

Дорно өрний

Өргөрөг уртрагийн туйл

Домог хэлхсэн

Өнө эртний дууль

Монгол гэж

Дээдсийнхээ хүчинд

Дээлтэйгээ үлдсэн

Хорвоод ганцхан

Хосгүй дурсгал

Монгол гэж

Дэлхийн давцанд

Дээшээгээ асах

Ураг төрлийн хэлхээтэй

Улаан галын урсгал

Монгол гэж

Цагаан сүлдээ тахисан

Цацал мөнгөн гялбаа

Хүрэл илдээ атгасан

Хүннү сүннүгийн улбаа

Монгол гэж

Нүгэлт мичид жилийг

Нүдээрээ үзсэн ч

Буянаа бараагүй

Бурхад.

Бодлын хуй од түлхэлцэн

Алган дээр минь эрхэсэнэ

Борроны дусал шиг ариухан

Амьдын жаргалаас

Эгшигийн шад хөхөлцөж

Миний шүлэг

Эрхэсийн зайнд

Дураараа тоггочно

Хүний зүрхэнд үг хэлэх гэж

Овооны тахилганд чулуу нэмэх гэж

Хөх тэнгэрт сүү өргөх гэж

Хөрс дэлхийн үндэс аргадах гэж

Гал улаан зүрх минь

Эгшигээр ноцож цохилно

Гариг эрхэсийн зайнд

Миний шүлэг дуугаар амилна.

                                                            1994.12.24

Тээр жилийн наадам дээр

Дурдан тэрлэгэндээ багтаж ядаад

Тэнгэр сүлсэн их тоос гэж

Дурантайгаа хамт өндөлзөж

Намхан хөх өвгөн

Морьд минь гэж уулгална

Нарны тоосыг сүвлэн

Монгол өвгөн учирлана

Тээр жилийн наадам

Дурдан тэрлэгэндээ биш

Тэнгэр сүлсэн их тоостой

Морьдын минь буян байсан юмсанж

Наадам наадмын дэвжээг мялаасан

Ажнай хурдан хүлэг

Нялгын минь

Адууны сор манлай байж

Тэгэхэд би

Жаахан хүүхэд явж

Тэг дөрвөлжин

Хөх өвгөн

Гал гуай байж

Тэрлэгнийхээ хээ шиг

Сэтгэлийн хээ нь бүтэн

Тэр нэгэн хөх өвгөн

Сэрэхгүй зүүдний уяа

Ухааны их тэнхэл

Хүн шиг хүний сод мэргэн

Хүйн холбооны тэнхлэг

Хөхрөх нэгэн бөмбөлөг

Сүү шиг ариухан өнгөлөг

Сүүдэр харахгүй мөнгөлөг

Хөллөж буусан

Амьд дөрвөн бэрх

Хөхөрч дуниартсан

Аргил говийн зүрх

Их газрын хүйлэн

Бага чулууны дуун

Энэ миний

Балчир насны суун

Энгэр задгайрч саамширна

Ижий газрын мэлмий

Тэнгэр задрааж мэдэх

Ихэмсэг догшин чулуу

Хорол мөнгөн чагтага

Тэнгэрийн торгон залаа

Холын холд наадах

Тэлмэн жороо тэшээ

Элэг бүтэн заяандаа

Эрхсэх халтар чулуу

Эмтэлж жаахан хөндвөөс

Эмзэг гоморхолын нулимс

Их газрын хүйлэн

Торго шиг зөөлөн мэлмий

Илбэн цэнхэр говийн

Томоо суусан уулын чулуу

Зады...

Сүмбээдэйн нумнаас ассан

Сүүдрээ дагуулж ниссэн

Жаргалтай цагийн ангир

Жанжин Сүхийн минь хонгор

Хуй салхи шиг омголон давхилтай

Хувьсгалын морин орчлонг дэлдэнэ

Сая сая ардынхаа зүрхэнд

Сүлдэт алтан хийморио залсан

Сайхан Монгол орныхоо

Сүү өргүүлэх хоймороо тэлсэн

Жанжны минь талбай

Жаргалтай цагийн дуулал

Ивээлгийн салхинд наадах

Эх орны минь эгшиглэн

Сүлдэт улсын минь

Босго тэнцүү хоймор

Сөхөрч унахгүй

Босоо тэнцэхийн эхлэл

Эцэс төгсгөлгүй

Заяа тэгшхэн өлгий

Ирээдүйн зуунуудын

Жаргал сүлсэн домог жанжны минь талбай

                                                 ...

Дэлүүн болдгийн

Хөх униарын шившлэгтэй

Дэлгээстэй хадаг шиг намиатах

Хөдөө арлын хөндийд

Тэмүүжин овгийн

Морьдын тоос

Тэнгэр сүлж

Монгол наадам эхлэх үед

Дэлхий тамгалсан

Хэрлэнгийн урсгалтай

Дэлгэр хааны

Хээр азарга

Сум шиг ганцаархнаа цойлсоор

Чингисийн морьдын туурай хатаав

Сулин хээрийн

Чимээ асааж наадам мялаав

Нутаг усандаа

Ажнай хурдан хүлэг

Нууц товчооны

Алтан жолоотой бэлэг

Дэлхий тамгалсан

Хэрлэнгийн урсгалтай

Дэлгэр хааны

Хээр азарга

                                                        Говь сүмбэр аймгийн утга

                                                        зохиолын нэгдлийн гишүүдэд зориулав.

Бэл ногоорсон дэнжид  

Агь хөлрөн цэцэгс өндөлзөнө

Битүү морьдын туурайнд

Чулуу шаргиж нар алдарна

Бүүвэйн дуунд үнэгчилж

Салхи хурган аадар шаагахуй

Бүүдгэр бүүдгэр сэтгэлийн манан сэмэрч

Санаа адган ааг оморхол дэвэрнэ

Битүү морьдын

Уяа сойлго жигдэрч

Бидэрч талын

Уулс намсаж өндөлзөнө

Цугтаа явахын их хүслэнд автаж

Найргийн тэнгэрт одод тэмүүлнэ

Цуутай домгийн алтан жолооноос

Насны гэгээн хүслэн ал...

Бор ухаа хөдөө талын хөх манантай

Боржигон нутгийн хөг аялгуу домог цуутай

Борог өвс хөглөрч хөл дэр нэвсэрнэ

Бодлын сүү ивлэж хөхрөх алсад нэвтэрнэ

Энэ ухаа Бор ухаа

Рэнцэнгийн Чойномын гэр ухаа

                                                   1991 он