Чамайг эзгүйд уй дарсан бодол
Зүрхэнд гунигтай
Час улаан наран
Хананд өнживч уйтгартай
Чи минь эзгүй бол
Би дандаа гансарна
Цэл залуу орчлонд
Бээрч даарч ганцаардана
2003.02.10
Үнэр ялдамханд нь
Согтуурхаж явсан
Өөжин бүүвэй цэцэгс ч
Гандчихаж...ээ халаг
Үлгэр домогоо
Хэлж суусан
Өвгөд хөгшид минь ч
Өөд болчихож... эвий халаг
1999.04.10
Хөөрхөн төрсөн охид
Нүгэл гэдгийг будда-д өгчихөж
Хөхнийх нь товч гэрэлтэх
Нүцгэн биеэ бурхадад харуулчихаж
Залуу насаа ...гэж тэгэхэд л
Хайр гэдгийг цээжиндээ эсгэнэ.
Загал халиун үрээ ч
Хатир гэдгийг цэцгэнд нисгэнэ.
2003.03.03
Салхит талын
Сарнай анхилна
Сар хийгээд оддын дунд
Сайхан зүслэн зугаацна.
Энд миний
Од дүрэлзэж
Эрхэмсэг охидын
Харц мэт гэрэлтэнэ.
2003.10.10
Үүлэн цалгиа хүлхэж
Сар хээр хононо
Үндэс хөхөэ мэлмэрч
Саа мөнгөн үдэш гилтгэнэнэ.
Сарнай цэцгийн бал асгарч
Зүг зүгийн салхинд анхилна
Сарны мөнгөн туяа
Зөөлөн цагаан аялгуу аргадна.
1996.05.20
Нов ногоолин бороонд
Норж би үзсээн
Нойтон хүйтэн бодолдоо
Ноцож бас дүрэлзсээн
Дарсны хөх аагинд
Оргиж цалгиж явсаан
Давилуун ийм зан
Одоо ч надад байгаа...
Зулын гэрэлд бурхад
Дуу алдан дуншиж сэрнэ
Зуу зуун жил холч
Үс минь цайж бууралтана.
Ижиидээ золгохоор
Би мордоноо дураар сэтгэл минь
Эрхэтий хайрхан
Чойрын хийд намайг үднэ.
2003.10.16
Агийн салхитай намхан толгодоос
Алтарч оргилсон нарны булаг
Ажнай хүлгийн дөмөн үүрсээнд
Агсарч оршсон дүүрэн булаг
Оройн наран зоонд хатирсан
Олом булаг сүйжин тунгалаг
Одод хотолж зогсоолд нь бутарсан
Олом булаг шөнөжин тунгалаг
2000.08.10
Зээр цахилан одоход
Бүгээн гуниг сэдэрнэ
Зэрэглээ хүлхэн нялхрахад нь
Бүйлст толгод тайтгарна.
Сүү үнэртсэн талынх нь
Агийн салхи нь саамширч
Сүрэг сүрэг зээрийн
Алтан туур амсхийнэ.
2003.09.25
Хэнтий ханы амин галбир
Хэрлэн Туулын алаг бэлчир
Хувь заяаны босоо алдар
Хуур дагасан боржигоны аялгуу
Зургаан мөнгөн мичидийн
Зулайг үнэрлэсэн алтан босго
Зуун зууны дараах
Дуу аргадах амьд оньсого
1998.12.01