Цас мөс шиг хүйтэн агаад

Сэрэхүй зүүд намайг тарчилгана

Цэцэг ногооноос сарнай дэлгэрэх мэт

Сэтгэлийн цагаан солионоос шүлэг хэсүүчлэнэ

Хэсүүчилсэн тэр шүлэг сэтгэлийн минь өнгө

Хүнд болон надад үлдэх өөр өөр үг

Атаархал хорсол дэвэрч буцлаад

Амьдыг амьдаар нь зовоож тарчилгана

Алсын салхинаас аяс намуухан боллод

Алаг дэлхий үлгэр шивнэнэ

Аядуухан тэр үлгэр хорвоогийн үнэн

Аяа миний хоёр биш ганц амин

                                                 1995 он

Ботгон аялгуу нарны цацалдаа

Томоо алдарсан говийн

Бороо дусдаггүй

Торгон зулай хөөрхий

Хул шаргал элсний

Аньсага зөөлөн мэлмий

Хур мөрөөсөх загны

Алтан сэвлэг хөөрхий

Бүүрэг түшсэн хорвоод

Бүтэн нэртэй явлаа ч

Бүрэлваа ч бурхадынхаа

Ясыг өндөлзүүлэх нь хөөрхий

Дүүрэн заяаныхаа жаргалд

Гал шиг ноцлооч

Дүнчүүр оныхоо босгон дээр

Ганзага хоосон очвол бүр ч хөөрхий

                                                  1995 он

Сүүмэн сүүмэн өвсний шивнээ чагнаж   

Сүүмгэр үлгэр чимээгүй урсана

Улбаа дагаж сүүдэр бараадсан

Уйтайхан бодол сүжирч одоход

Тогоотой сүүнд тэнгэр бууна

Тогоруудын цуваа тэнд бас нүүнэ

Шивнээ чагнах сүүмгэр үлгэрээс

Чимээ нь үгүй урсах сүммүн өвс

Чиг аядаж тэнгэрийн хаяанд бүүдийнэ

Чиний минь суугаа тэр л зүгээс

Салхин сэвэлзэхэд

Барьц алдах хэнзхэн таананд        

                                   Сонсоогүй үг мэт

Бараан үлгэр зүрх зүснэ

Баруун уулын хэцэд сар тунарч

Багын явдал сүммүн өвсөнд үлгэр болно

                                                                      1995 он

Соёолон морьдын тоос лугаа

Согоон цэцэгсийн үнэр агай

Саяхан гарсан

Хул хонгор унага

Салхи зүсэн эрхэсэж тонгочин

Үлийд бүдчинэ

Эгц дээшээ

Босоогоороо дэргиж

Эхийнхээ хөхөнд

Сүү эвлүүлэн зог тусах

Тэр унага манай адууных

Чингэсийн морьдын туурайг хатаана.

                                                        1995.05.28

Томоо суусан уул шиг хэвлүүн

Хэлгий цагаан толгодын бэлд

Шилэрсэн ингэний оморхол дарж

Хэнзхэн тааны үнэр бууна

Тэнгэрийн зулайг бүчих үүл мэт баргар

Уй дарсан манан дунд

Тэшээ цагаан ингэний гоморхол

Улаа бутарсан говьд амилна

Загийн шугуй дамнаж бэлчих

Зандан улаан тэмээдийн бөхнөөс

Гал шаргал наран

Нуранга элс рүү алтарч унана

Ирэх буцахын хорвоод

Хасах нэмэхийн ухаан шиг

Илүү сартай миний говь

Халуун домгийн үлгэрээ

                                     1995.05.20

Халуун амины хэлтэрхий

Хэрлэн та минь сонс

Хазгай гишгэсэн

Хэвгий заяаг минь түш

Буян нүглийн

Алдас болгонд тэрсэл

Буруу зөвийн

Альхан зайнд явааг минь дэнсэл

Буурал Хэнтийн их усан

Намуун зөөлөн урсагаа

Буйдан хорвоогийн хөх усан

Намайгаа бас дурсагаа

Зөөлөн цагаан шүлгийг минь

Зүрхэндээ тээж урсаарай

Зөв буруугийн төлөө адарч

Зөрж явсан араншинг минь уучлаарай

Хазгай гишгэсэн

Хэвгий заяа минь  мулгуу ч

Халуун амины хэлтэрхий

Хэрлэн та минь болгоо

                                    1995 .05.18

Үүл самарсан тэнгэрийн

Үндэс аргадах нулимс

Үйзэн цэнхэр говийн

Агь хөлөрсөн жаргалангаас

Тэлмэн тэшээ салхины

Ботгон цагаан цохилон асна

Тэнгэр газрын савслага

Бороо цайрах агшинд

Зандан улаан тэмээдийн

Гал өлгийдсөн бөх

Загийн шугуйд нялхарч

Элс хээлэн уусна

Замбуулингийн доорх

Тэнэгэр говийн зооноос

Заяа тавилангийн харц

Тэрлэг гандааж онгоно

Тэр их говь

Үлэг гүрвэлийн орноос

Тэмээдийн бөх

Үүл шөргөөж асарлана

                                         1995 он

Чамайг ирнэ гэхээс

Царцанга өвлийн жавар уясаж

Бараан гуниг зүүднээс хулжиж

Баруун уулын хэц холын одод руу явчихлаа

Намайг бодно гэхээс

Насны минь гал нараар гэрэлтэж

Бороо цайрах алс тэнгэрийн хаяа

Бор талын зоо сэргээд явчихлаа

Чи бидэн хоёр уулзана гэхээс

Чимээгүй дүнсийх бодлын манан нимгэрч

Элс нургилах ингэ буйлах

Ишиг тонгочих янзага нойрсох

Говийн нарыг тулгандаа аргамжиж

Чагтагандаа уях шиг

Голомт дулаацуулсан хайраа

Чамтайгаа хуваалцана амин гоо минь

                                                          1995 он

Борг өвсөнд

Бодлоо сүлжсэн

Богино хархан

Үсээ сүлжсэн

Ботгон тэшээнд

Зүсээ сүлжсэн

Болзоо болзоондоо

Зүрхээ сүлжсэн

Бодь намуухан

Сэтгэлээ сүлжсэн

Буруугүй зөв хайраа

Өөр өөртөө сүлжсэн

Бурман улаан хацраа

Өглөөний наранд сүлсэн

Төгс сайхан үзэсгэлэн гоо

Чамайгаа хараагүйсэн бол

Төөрөг заяаны альхан зайнд

Төөрөлдөж хоцрох байсан бол доо

                                                            1995 он

Хул хонгор адууд шиг тунарч

Сэрэхүй зүүд бодлын үүр цайна

Хундагатай дарс асгарах шиг

Сэтгэлийн бороо үерлэж бууна

Цэнхэр цэнхэр  үдшийн

Анир чимээ эвдэн

Цээжний гүнд

Ангирын дуу амиатна

Тэгэхэд бодол минь

Борог өвс рүү шигдэнэ

Тэгэвч борхон заяаны исгэл

Тэнгэрийн хаяа руу ниснэ

Хэрлэн цалгиулж

Омголон морь үүрсэхүй

Хэмжээлшгүй хүслэн

Баян улаан ууланд минь очно

Загийн сондуул дамнаж

Яргуйн цомноо алаглахуй

Заяа тавилангийн хоь цогшиж

Янаг чам руугаа эргэж ирнэ

                                                     1995 он